en مقایسه اثرات داروهای متفورمین، پیوگلیتازون، ریپاگلینید و آکاربوز بر هیستومورفولوژی تخمدان پلی کیستیک موش (مقاله انگلیسی) بافت شناسي Histology پژوهشي Research <div style="text-align: justify;"><strong><span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف:</span></span></strong><span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:10.0pt;"> سندروم تخمدان پلی کیستیک شایع ترین علت ناباروری ناشی از عدم تخمک گذاری در زنان می باشد. یکی از راههای درمان این سندروم استفاده از داروهای حساس کننده به انسولین است. هدف اصلی این پژوهش ارزیابی تاثیر داروهای متفورمین، پیوگلیتازون، ریپاگلینید و آکاربوز بر هیستومورفولوژی تخمدان پلی کیستیک می باشد.</span></span><br> <strong><span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:10.0pt;">مواد و روش ها:</span></span></strong><span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:10.0pt;"> در این مطالعه القای تخمدان پلی کیستیک با تزریق تستوسترون انانتات به موش های نابالغ برای مدت 4 هفته انجام گرفته است. سپس موش ها در پنج گروه مساوی تقسیم شدند. کنترل ، متفورمین ، پیوگلیتازون ، ریپاگلینید و آکاربوز. وزن بدن، نسبت وزن تخمدان به وزن حیوان ، قطر تخمدان، تغییرات هیستولوژی تخمدان ها و ویژگی های بافتی تخمدان ها بررسی گردیده است. برای این مطالعه از تست آماری توکی استفاده شد(</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:8.0pt;">P</span></span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Symbol;"><span style="font-size:8.0pt;">&pound;</span></span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:8.0pt;">0.05</span></span></span><span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:10.0pt;">.</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:8.0pt;">(Tukey</span></span></span><span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:10.0pt;">.</span></span><span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:10.0pt;"></span></span><br> <span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:10.0pt;">نتایج: تستوسترون انانتات بطور قابل ملاحظه ای باعث افزایش میانگین فولیکول های کیستیک و باعث کاهش رشد فولیکولی در مقایسه با گروه درمان شده است. </span></span><span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:10.0pt;">وزن بدن، نسبت وزن تخمدان به وزن حیوان ، قطر تخمدان</span></span><span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:10.0pt;"> در همه گروه ها بطور قابل ملاحظه ای کاهش یافته است در مقایسه با گروه کنترل</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:8.0pt;">(p<0.05)</span></span></span><span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:10.0pt;">. در گروه متفورمین و پیوگلیتازون تعداد اووسیت های دژنره شده، سلول های گرانولوزای پیکنوزه شده و رگزایی کاهش یافته و لوتئینی شدن فقط در این گروهها مشاهده شد. کاهش معنی داری در فولیکول های پریموردیال، پرایمری، پره آنترال، کیستیک و آترتیک در گروه های درمانی دیده شد. هر چند که میانگین فولیکول های پره آنترال بطور قابل ملاحظه ای افزایش را نشان داد. میانگین فولیکول های آنترال در گروه های متفورمین و پیوگلیتازون افزایش معنی داری را نشان داد</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:8.0pt;">(p<0.05)</span></span></span><span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:10.0pt;">.</span></span><span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:10.0pt;"> نتایج نشان داد که </span></span><span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:10.0pt;">نسبت وزن تخمدان به وزن حیوان در</span></span><span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:10.0pt;">گروه های متفورمین و پیوگلیتازون بطور معنی داری کاهش یافته بود</span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:8.0pt;"> p<0.05)</span></span></span><span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:10.0pt;">)</span></span><span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:10.0pt;">.</span></span><br> <strong><span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه گیری:</span></span></strong> <span style="font-family:B Nazanin;"><span style="font-size:10.0pt;">بر طبق این نتایج متفورمین و پیوگلیتازون اثرات مشابه دارند و میتوانند آسیب های ناشی ازتخمدان پلی کیستیک را جبران کنند. این داروها میتوانند رشد فولیکولی را توسعه دهند. ریپاگلینید نیز میتواند تا حدودی آسیب های ناشی از تخمدان پلی کیستیک را جبران کند و آکاربوز اثر منفی بر رشد فولیکولی دارد. </span></span><br> &nbsp;</div> <div style="text-align: justify;"><strong><em>Background & Objective</em></strong><em>:</em> Polycystic ovary syndrome (PCO) is one of the most common causes of infertility due to anovulatory in women. The use of insulin-sensitizing agents was one of the treatments for this syndrome. The main purpose of this study was to evaluate the effects of Metformin, Pioglitazone, Ripaglinide and Acarbose on histomorphological changes of polycystic ovaries.<br> <strong><em>Materials & Methods</em></strong><em>:</em> In this study, Polycystic ovaries were induced by injection of testosterone enanthate (TE) in immature female mice, for four weeks, then they had been divided into five groups; the control, Metformin, Pioglitazone, Repaglinide and Acarbose groups. Body weight, the ratio of ovary-to-animal weight, ovarian diameter, histomorphological changes of ovaries and characteristics of ovarian tissues were studied. Tukey test was used to calculate these parameters (P&le;0.05).<br> <strong><em>Results</em></strong><em>:</em>TE significantly increased the percentage of cystic Follicular and decreased follicular growth compared to treatment groups. The body weight, the ratio of ovary-to-animal weight and ovarian diameter, in all groups showed a significant decrease compared to the control group (p<0.05). In Metformin and Pioglitazone treated group, the number of degenerated oocytes, pyknotic-granlosa cells and vascularization were decreased and luteinization can be seen only in these groups. There is a significant reduction in mean growth of primordial, primary, pre-antral, cystic and atretic follicles in the treatment group. However, the mean number of pre-antral follicle showed a remarkable increase. The average number of antral follicles increased in metformin and pioglitazone groups (p<0.05). The results showed that Metformin and Pioglitazone groups cause a meaningful decrease in the ratio of ovary-to-animal weight (p<0.05).<br> <strong><em>Conclusion</em></strong><em>:</em> According to these results, Metformin and Pioglitazone have the same effects and can compensate for the damages due to PCOs. These drugs can develop follicular growth. Repaglinide can compensate for the damages in some cases, and, Acarbose has a negative effect on follicular growth.<br> &nbsp;</div> سندروم تخمدان پلی کیستیک, متفورمین, پیوگلیتازون, آکاربوز, ریپاگلینید, موش Polycystic ovary syndrome, Metformin, Pioglitazone, Acarbose, Ripaglinide, Mouse 1932 1942 http://jabs.fums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-2387-1&slc_lang=en&sid=1 fariba noori فریبا نوری arax_n@yahoo.com 100319475328460021132 100319475328460021132 No Department of Biology, Faculty of Science, Razi University, Kermanshah, Iran & Department of Medicine, Fasa University of Medical Sciences, Fasa, Iran گروه زیست شناسی، دانشکده ی علوم پایه، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران و گروه پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی فسا، فسا ، ایران paria parto پریا پرتو partopx@pgcc.edu 100319475328460021133 100319475328460021133 Yes Department of Biological, Prince Georges community college, Largo, Maryland, USA گروه زیست شناسی، دانشگاه پرنس جورج، لارگو، مریلند، آمریکا mehri azadbakht مهری آزادبخت shirinrastad@yahoo.com 100319475328460021134 100319475328460021134 No Department of Biology, Faculty of Science, Razi University, Kermanshah, Iran گروه زیست شناسی، دانشکده ی علوم پایه، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران hamid darvishnia حمید درویش نیا Darvishnia_h@pnu.ac.ir 100319475328460021135 100319475328460021135 No Department of Biology, Payame Noor University, Tehran, Iran گروه زیست شناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران