fa بررسی اثر 6 هفته تمرین استقامتی بر سطوح توموری اینترلوکین 8 و اینترلوکین 17 در سطح سرم موش‌های ماده مبتلا به سرطان پستان انكولوژي Oncology پژوهشي Research <p dir="RTL"><strong>زمینه و هدف: </strong>سرطان پستان امروزه مهم&shy;ترین عامل تهدید کننده سلامتی در زنان است. از طرف دیگر تمرینات ورزشی نقش پیشگیرانه و کمک درمانی در سرطان ایفا می‌کنند؛ لذا هدف پژوهش حاضر بررسی اثر 6 هفته تمرین استقامتی بر سطوح توموری اینترلوکین 8 و اینتر لوکین 17 در سطح سرم موش‌های ماده مبتلا به سرطان پستان بود.</p> <p dir="RTL"></p> <p dir="RTL"><strong>مواد و روش‌ها: </strong>20 سر موش (<span dir="LTR">Balb/c</span>) ماده به صورت تصادفی به دو گروه تومور- ورزش (<span dir="LTR">RTE</span>) و تومور- استراحت (<span dir="LTR">RTR</span>) تقسیم شدند و یک میلیون سلول&shy; سرطانی به صورت زیر جلدی <span dir="LTR">(MC4L2)</span> به ناحیه بالای ران سمت راست آن&shy;ها تزریق شد<span dir="LTR">.</span> گروه تمرین به مدت 6 هفته (5 روز در هفته) تمرین استقامتی را انجام دادند. پس از پایان تمرینات موش&shy;ها بیهوش شدند، تومور و &nbsp;سرم از بدن آن&shy;ها خارج &nbsp;و در دمای 70- درجه سانتی<span dir="LTR">&shy;</span>گراد نگهداری شدند.</p> <p dir="RTL"></p> <p dir="RTL"><strong>&nbsp;نتایج: </strong>کاهش معنی&shy;دار پس از 6 هفته تمرین استقامتی در گروه تجربی در مقادیر اینترلوکین 8 در بافت تومور (0001/0=<span dir="LTR">P</span>) و اینترلوکین 17 سرمی (003/0=<span dir="LTR">P</span>) مشاهده شد و همچنین حجم تومور نیز کاهش پیدا کرد (0001/0=<span dir="LTR">P</span>).</p> <p dir="RTL"></p> <p dir="RTL"><strong>نتیجه‌گیری: </strong>یافته&shy;های پژوهش حاضر نشان داد که شش هفته تمرین استقامتی سطوح اینترلوکین 8 بافت تومور، اینترلوکین 17 سرمی و حجم تومور به طور معنی&shy;داری در گروه تمرین کرده کاهش می‌دهد. بنابراین می&shy;توان از فعالیت&shy; بدنی به عنوان عاملی کمک درمانی در کنار سایر روش&shy;های درمانی در بهبود درمان سرطان پستان استفاده کرد<strong>.</strong></p> <p dir="RTL"></p> <p dir="ltr" style="text-align: justify"><strong><em>Background & Objectives<span dir="RTL">:</span></em></strong> Breast cancer is nowadays one of the most harmful threats to women&rsquo;s health. However, exercise training plays an adjuvant role in breast cancer (Adjuvant also means preventive. So, no need to repeat preventing.). Therefore, the aim of this study is to investigate the effect of 6-week endurance training on the levels of&nbsp;interleukin-8 in the tumor and Interleukin-17 in the serum of mice suffering from breast cancer.</p> <p></p> <p dir="ltr">&nbsp;<strong><em>Materials & Methods:</em></strong> In this study, 20 female Balb/C mice were randomly divided into exercise-tumor (RET) and rest-tumor (RRT) groups. The mice were oriented in the environment, and one million estrogen-dependent breast cancer cells (MC4L2) were injected into the top of the right thigh of each mouse. Subsequently, the RET group performed the endurance exercise 5 days per week for 6 weeks. The tumor volume was measured by a digital caliper each week. Finally, the mice were sacrificed, and the tumor tissue was removed and kept in -70&deg;C. Then, ELISA method was performed and the data were collected.</p> <p></p> <p dir="ltr"><strong><em>Results:</em></strong> After 6 weeks of training, a significant decrease was observed in the RTE group in the serum level of IL-17 and IL-8 protein in tumor (P< 0.05). These results were consistent with the tumor growth rate.</p> <p></p> <p dir="ltr"><strong><em>Conclusion:</em></strong> The findings of the present study indicate that endurance training can reduce IL-8 and IL-17 proteins in the tumor and serum of mice ill with breast cancer. Therefore, the physical activity is utilized as an important factor in the improvement of adjutant therapy along with other therapeutic methods to treat breast cancer.</p> تمرین استقامتی, اینترلوکین 8, اینترلوکین 17, سرطان پستان Endurance training, Interleukin 8 (IL-8), Interleukin 17 (IL-17), Breast cancer 347 355 http://jabs.fums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-866-2&slc_lang=fa&sid=1 AR Kazemi عبدالرضا کاظمی rkazemi22@yahoo.com 100319475328460011597 100319475328460011597 No Department of Physical Education and Sport Sciences, School of Humanities, Vali-e-Asr University, Rafsanjan and Physiology Research Center, Institute of Neuropharmacology, Kerman University of Medical Sciences, Kerman, Iran گروه تربیت بدنی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه ولی عصر (عج)، رفسنجان، مرکز تحقیقات فیزیولوژی و فارماکولوژی، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران. H Agha Alinejad حمید آقا علی نژاد halinejad@modares.ac.ir 100319475328460011598 100319475328460011598 Yes Department of Physical Education and Sport Sciences, faculty of Humanities, Tarbiat Modares University, Tehran, Iran گروه تربیت ‌بدنی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران R Eslami رسول اسلامی 100319475328460011599 100319475328460011599 No Department of Physical Education and Sport Sciences, faculty of Humanities, Allameh Tabatabaie University, Tehran, Iran گروه تربیت ‌بدنی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران. P Ehsan پریسا احسان 100319475328460011600 100319475328460011600 No Department of exercise physiology, faculty of Humanities, Islamic Azad University, Kerman, Iran گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمان، کرمان، ایران. R Baghaei راضیه بقایی 100319475328460011601 100319475328460011601 No Department of exercise physiology, faculty of Humanities, Islamic Azad University, Kerman, Iran گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمان، کرمان، ایران R Dabaghzadeh راضیه دباغ زاده 100319475328460011602 100319475328460011602 No Physiology Research Center, Institute of Neuropharmacology, Kerman University of Medical Sciences, Kerman, Iran مرکز تحقیقات فیزیولوژی و فارماکولوژی، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران. M Ghanbarzadeh مختار قنبرزاده 100319475328460011603 100319475328460011603 No Physiology Research Center, Institute of Neuropharmacology, Kerman University of Medical Sciences, Kerman, Iran مرکز تحقیقات فیزیولوژی و فارماکولوژی، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران