fa تأثیر میزان دی (2- اتیل هگزیل) فتالات خوراکی بر پاسخ گلایسمی در موش سوری بيوشيمي بالینی Biochemistry پژوهشي Research <p dir="RTL"><strong><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف:</span></span></strong><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:10.0pt;"> انسان روزانه در معرض دی اتیل هگزیل فتالات قرار می‌گیرد که ممکن است به بیماری‌های همه‌گیر افزایش چاقی و دیابت نوع 2 منجر شود. هدف از این مطالعه تعیین اثر سطوح کمینه و بیشینه دی اتیل هگزیل فتالات خوراکی بر پاسخ گلایسمی در موش سوری است.</span></span><br> <strong><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:10.0pt;">مواد و روش‌ها</span></span></strong>: <span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:10.0pt;">در این مطالعه تجربی 15 سر موش سوری نر بالغ، به‌طور تصادفی در 3 گروه برابر شامل گروه‌های: شاهد سالم، مداخله با فتالات دوز </span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">mg/kg/bw/day</span></span><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:10.0pt;">250 و مداخله با فتالات دوز </span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">mg/kg/bw/day </span></span><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:10.0pt;">500 بودند که به مدت 8 هفته گاواژ گردید</span></span><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:10.0pt;">ند</span></span><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:10.0pt;">. در پایان هفته هفتم به‌صورت ناشتا تست تحمل گلوکز انجام گردید و در پایان به‌صورت ناشتا نمونه خون برای اندازه‌گیری متغیرها گرفته شد (</span></span><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:10.0pt;">گلوکز، انسولین</span></span><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:10.0pt;">، مقاومت به انسولین و شاخص حساسیت به انسولین از سرم و هموگلوبین گلیکوزیله </span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">A1c</span></span><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:10.0pt;"> از خون تام)</span></span><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:10.0pt;">. نتایج با آزمون‌های </span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">ANOVA</span></span><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:10.0pt;"> و دانکن آنالیز شدند. معناداری اختلاف داده‌ها در سطح 01/0></span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P</span></span><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:10.0pt;"> در نظر گرفته شد.</span></span><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:10.0pt;"></span></span><br> <strong><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:10.0pt;">نتایج</span></span></strong>: <span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:10.0pt;">دی اتیل هگزیل فتالات در دوز پایین (</span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">mg/kg</span></span><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:10.0pt;"> 250) به‌صورت معنی‌داری موجب افزایش قند خون سرم و مقاومت به انسولین سرمی و به‌طور معنی‌داری موجب کاهش شاخص حساسیت انسولین (01/0></span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P</span></span><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:10.0pt;">) شد</span></span><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:10.0pt;"> و در گروه‌های مختلف آزمایش شاخص سرمی انسولین، هموگلوبین گلیکوزیله (</span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">HbA1c</span></span><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:10.0pt;">) خون تام و سطح زیر منحنی (</span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">AUC</span></span><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:10.0pt;">) برای تست تحمل گلوکز تغییرات معنی‌داری مشاهده نشد (01/0</span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">P></span></span><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:10.0pt;">).</span></span><br> <strong><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه‌گیری</span></span></strong>: <span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:10.0pt;">در این تحقیق نشان داده شد دی اتیل هگزیل فتالات در دوز پایین </span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:8.0pt;">mg/kg/bw/day)</span></span><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:10.0pt;"> 250) موجب اختلال در سیستم‌های تنظیمی قند خون و ایجاد پیش دیابت می‌شود.</span></span>&nbsp;<span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:10.0pt;"></span></span></p> <p><a name="_Toc416081061"><strong>Background &&nbsp;Objective:</strong></a> Humans are widely exposed to di-(2-ethylhexyl) phthalate that it can rise obesity and type 2 diabetes epidemics. The object of this study was to investigate the effects of oral di-(2-ethylhexyl) phthalate (DEHP) at minimum and maximum levels on glycemic response in mice.<br> <strong>Material & Methods:</strong> An interventional study with 15 adult male mice was designed. Mice were randomly assigned to 3 equal groups: control, 1x phthalate (dose of 250 mg/kg/day), 2x phthalate (dose of 500 mg/kg/day) and treated for a period of 8 weeks. At the end of the seventh week study all mice were tested by oral glucose tolerance test and area under curve (AUC) was calculated for each sample. In the end, fasting blood samples were used to measure the variables (Glucose, Insulin, HOMA_IR, Quicki of serum and HbA1C of total blood). The data were analyzed by ANOVA and Duncan tests. The significant difference in the data was considered P >0.01.<br> <strong>Results:</strong> Di-(2-ethylhexyl) phthalate at low dose (250 mg/kg) showed significant increase in serum glucose and insulin resistance levels and also quicki levels decreased significantly compared to other groups (P <0.01). This study showed no significant changes in insulin serum, glycated hemoglobin (HbA1c) of total blood and area under the curve in glucose tolerance test (P >0.01).<br> <strong>Conclusion</strong><strong>:</strong> In the present study, it showed di-(2-ethylhexyl) phthalate at low dose (250 mg/kg) impaired blood sugar control systems and this can lead in pre-diabetes.<br> &nbsp;<br> &nbsp;</p> دی (2- اتیل هگزیل) فتالات (DEHP), پاسخ گلایسمی, موش سوری Di-(2-ethylhexyl) phthalate, Glycemic response, Mice 601 607 http://jabs.fums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1317-1&slc_lang=fa&sid=1 Behzad Najmi kargan بهزاد نجمی کرگان behzad.najmi.bn@gmail.com 100319475328460017708 100319475328460017708 Yes Department of Biologhy, Faculty of Basic Sciences, Islamic Azad University of Ahar, Ahar, Iran گروه زیست‌شناسی، دانشکده علوم پایه، واحد اهر، دانشگاه آزاد اسلامی، اهر، ایران Ali Kargari Rezapour علی کارگری رضاپور 100319475328460017709 100319475328460017709 No Department of Clinical pathology, Faculty of Veterinary Medicine, Islamic Azad University of Tabriz, Tabriz, Iran گروه کلینیکال پاتولوژی، دانشکده دامپزشکی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران Rasoul Sharifi رسول شریفی 100319475328460017710 100319475328460017710 No Department of Biologhy, Faculty of Basic Sciences, Islamic Azad University of Ahar, Ahar, Iran گروه زیست‌شناسی، دانشکده علوم پایه، واحد اهر، دانشگاه آزاد اسلامی، اهر، ایران